Τολμάμε;

 

 

 

Διαβάζοντας το ευαγγελικό ανάγνωσμα της 4ης Κυριακής των Νηστειών έκαμα κάποιες σκέψεις:

α. το περιστατικό το οποίο περιγράφει ο ευαγγελιστής Μάρκος συνέβη στους πρόποδες του όρους Θαβώρ, μετά την Μεταμόρφωση του Κυρίου μας και κατά την διάρκεια της πορείας προς τα Ιεροσόλυμα πριν από το εκούσιο Πάθος Του.

Θα έλεγα ότι στο Θαβώρ συνέβησαν ταυτόχρονα δύο γεγονότα. Στην κορυφή του όρους η αποκαλυπτική φανέρωση της θεϊκής δόξας, στους πρόποδες το δράμα του ανθρωπίνου γένους το οποίο είναι υπουδουλωμένο στην φθορά και την τυραννία του διαβόλου.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Παράλληλα με τον κόσμο της φθοράς και του θανάτου υπάρχει και η Εκκλησία, ο κόσμος της χάριτος, όπου συνεχώς λαμβάνει χώρα η μεταμόρφωσις της κτίσεως δια της χάριτος του Θεανθρώπου. Εμείς επιλέγουμε σε ποιό κόσμο θέλουμε να ανήκουμε!

β. Οι μαθητές, αν και τους είχε δωθεί η εξουσία να θαυματουργούν, δεν μπόρεσαν να απαλλάξουν το παιδί από το δαιμόνιο. Αυτό το γεγονός μας υπενθυμίζει την μεγάλη αλήθεια ότι η χάρις δεν είναι κάτι που κατέχουμε. Μετέχουμε στην Χάρη. Ο Χριστός ενεργεί τα θαυμάσια, όχι εμείς με τις ανθρώπινες δυνάμεις μας.

γ. Στην ερώτηση των μαθητών γιατί δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν το παιδί από το δαιμόνιο που το βασάνιζε, ο Χριστός απαντά: Χρειάζεσθε Νηστεία και Προσευχή.

Νηστεία είναι ο αγώνας για την κατάργηση των αμαρτωλών παθών.

Προσευχή είναι η σύνδεση του πνευματικού αγώνα με τον Χριστό.

Αν ο αγώνας δεν ξεκινά από τον Χριστό και δεν τελειώνει σε Αυτόν τότε δεν ξεφεύγει από τα ανθρώπινα και πεπερασμένα όρια μιας ατομικής ασκητικής. Μιάς ασκητικής που δεν μπορεί να υπερνικήσει την φθορά, τον θάνατο και το κακοποιό έργο του διαβόλου.

δ. Ο Χριστός για πρώτη φορά αποκαλύπτει στους μαθητές τα όσα πρόκειται να συμβούν στα Ιεροσόλυμα. Μιλά για το Πάθος και την Ανάστασή Του.

Αυτή είναι η πίστη που ζητά ο Ιησούς από τον κάθε έναν από εμάς. Να συμπορευθούμε μαζί Του. Η πίστη είναι πορεία ΜΑΖΙ με τον Ιησού.

Τολμάμε;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ και Άπω Ανατολής Νεκτάριος